Armin Meiwes محکوم به 8 سال حبس

یک آلمانی که یک اطریشی را به دلخواه خودش می کشد ( 2001) و او را می خورد 

- باز با من بیا به دنیای بزرگ و وسیع واقعی، تا جائی که می توانی و هر جائی آزاری دیدی بایست، چرا که آنجا حد و مرز توست. اما باز برو تا می توانی و درنورد! مرزها را بسوی آزادی ات؟؟!! اونجارو ببین! آره اونجا، انگار از کشورهای اروپائی اند. نه؟!! بچه های بزرگ 8-9 ساله ای دارن پستونک می خورند و یک سری دیگه عن دماغ شون را. اون طرف، آره همون جا کوچولوهای دیگه هم دارن مدفوع و گه شون را میخورن. ببین! کسی هم کاری بهشان نداره، تو هم آزادی میدی؟ 

اِااه ِااااا اون پسر 9 ساله که داره پستونک میخوره پسر تو نیست؟ چه جالب، اصلا خجالت هم نمی کشه! اون دختر کوچکی هم که داره مدفوع و گه خودش را می خوره، شاید هم نگین دختر خودته خوب نگا کن! 

آره به همه آزادی در خوردن بده، بی ملاحظه و بی تبعیض!....

مریم کمی چشـمانش را باز می کند و آرام با پـوزخـند و لحـن بامزه ای: « هی زیــبااا! بچه های من گه می خورن با جد و آبادشون که از این غلط ها بکنن!»

در حالی که دستانم را به نرمی روی چشمانش می گذارم:« خدای زیبای من! حالا کجای آزادی را دیدی اینا تازه گوشه هائی از روز اول خلقت دنیای متعالی توست.....

لطفا چند نفس عمیق! یه کم دیگه میریم جلو در این دنیای آزادت!! بعد برای امروزبس!

مریم کمی برافروخته دوباره چند نفس عمیق می کشد. 

من صورتش را کمی ماساژ داده و چین های آن را باز می کنم. 

- خب، اینها پروازهای ذهنت به ماورای دیده های توست. ماورای دنیای بسته اطرافت. تا جهان را همانگونه که هست نپذیریم نمی توانیم به آرزوهایمان در آن، جامۀ عمل بپوشانیم. خوردن از بالاترین و بهترین لذت های انسانی است و آزادی در آن بالاترین دستاورد. اما تصور و دنیای آزاد، آن دایره بسته ای نیست که ما می اندیشیم.

حالا چون تو یک مبارز و روشنفکر آزادیخواهی هستی و آرزویت نه برای خودت بلکه برای جهان و آینده آن بود، اگر هنوز مصرّی در این که باید همه در خوردن آزاد باشند، ما باز کمی پیش می رویم. موافقی؟! مریم با اشاره سر اجازه می دهد. 

- حالا یه کوچولو دیگه میریم جلو و تو باز این هدیه ای!!! که البته و در واقع حق طبیعی همه است نه آنکه کسی آن را به دیگری بدهد، ولی تو امروز الهه زیبای این دنیای ایده آل آن را به همه اهدا می کنی!!! آره، آزادی در خوردن! همه به عیش و نوش مشغولند و سرمست از شادی و غرور می خورند و می خورند انواع غذاهای لذیذ و انواع آشامیدنی ها را..... و شاید فراتر از اینها....مریم! ببین اون گوشه اون مرد چی می خوره؟؟؟!!! کمی جلوتر برو! خوب نگا کن! اِااااووااا داره سینه های یه زن را می خوره، راحت و بی پروا، مرحبا! بنازم اعتماد به نفسو! ( مریم نفس هایش تند می شود.) وااااا! مرررریم! اون رضا شوهرت نیست که داره آزادانه سینه های منشی شرکت تون را می خوره......

مریم یک دفعه با صدای جیغ بلندی با عصبانیت از روی مبل می پرد:

« زیباااااااااااااااااااااا! به جان مادرم قسم! باور کن تو الانه یک کتک حسابی از من خوردی. دیگه تو شورشو درآوردی.....»

- آخ، آخ، آخ، نـــه مررریم! چشم چشم! دیگه تموم شد. نگران نباش! دیگه با همین آخرین اهدایت در خوردن کتک، آزادی خوردن تکمیل شد! باور کن تموم شد! ماااااااامااااااااااان!

25.9.09 زیبا ناوک