فرانک از ترکیه دعوت به رواندرمانی گروهی و نظردهی جمعی
با سلام خانم دکتر بنده فرانک نظری ۲۲ سالمه و در ترکیه زندگی میکنم ، از سایتتون دیدن کردم و برای من افکار و طرز زندگی تان جالب بود. موضوعی هست می خواهم با شما در میان بگذارم ، من در اینجا با دوست پسرم در خانه مشترک زندگی می کنم اما دوستم معمولا در خانه برهنه میگردد و من را هم به این کار تشویق کرد که بعدأ من هم در خانه لخت میگردم تا اینجا همه چیز طبیعی و خوب بود ولی مدتی است که فکر میکنم که دوستم از نشان دادن کیرش به جنس مخالف خوشش می آید و هیچ رابطه ای با فرهنگ نودیسم ندارد یعنی به نظر من حالت بیماری دارد لطفأ در این مورد به من کمک کنید . با تشکّر فرانک

جواب زیبا ناوک: آلت نمائی آنجائی یک ناهنجاری رفتاری محسوب می شود که فرد مذبور بدون توجه به شرایط محیط و احساسات اطرافیان با فوکوس روی نیاز فردی اش آلت خودش را در معرض تماشای دیگران از دوستان و رهگذران و غریبه ها قرار می دهد تا به نوعی نیاز روحی و روانی خویش را با این رفتار برطرف سازد که عموما این رفتار باعث آزار و ناراحتی و ترس اطرافیان می شود. بی جا نیست در این رابطه اشاره کوتاهی شود به توضیحات ویکیپدیا
تا قرن هجدهم، این نمایشگری به عنوان یک رفتار مجرمانه و پلید تلقی می‌شد. برخی این گونه می‌پنداشتند که بدن نمایی عمدتا عورت نمائی ناشی از ضعف در برقراری رابطه موفق با جنس مخالف است و بیشتر کسانی که در برقراری رابطه با جنس مخالف دچار شکست و یا سرخوردگی شده‌اند، با به نمایش گذاشتن بدن خود به‌ ویژه عورت، سعی در جلب توجه و جبران کمبودهای جنسی خود دارند. اولین بار در سال ۱۸۷۷ روانشناس فرانسوی Charles Lasègue (۱۸۰۹–۱۸۸۳) به این پدیده به عنوان یک بیماری یا اختلال جنسی نگریست و آن را مورد مطالعه و تحقیق قرار داد. پس از او روانشناسان متعددی از جمله فروید بر روی این مساله تحقیق نموده‌اند. با تحقیقات جدیدتر مشخص شده است که تمایل به نمایشگری در همه انسانها خصوصا در کودکان و پسر بچه‌ها تا حدودی وجود دارد. اما این تمایل باید به صورت طبیعی در سن بلوغ، در رابطهٔ جنسی با همسر و یا پارتنر ادغام شده و محو شود. ادامهٔ این رفتار در بزرگسالان یک اختلال جنسی تلقی می‌شود که باید مورد درمان قرار بگیرد. هنوز در بسیاری از کشورها نمایشگری یک جرم محسوب شده و منجر به دستگیری می‌شود.
با این تعاریف برمی گردم به مشاوره تو فرانک: اینکه دوست پسر تو علاوه بر نودیسم و برهنه گرائی بطور مشخص کیر خود را هم به جنس های مخالف نشان می دهد نباید الزاما پاتولوژیک باشد مگر اینکه این کار بطور افراطی و آزاردهنده برای اطرافیان باشد. اگر او کیر خود را حتی با زینت آلاتی آراسته کرده و در محیط هائی مانند سونای مختلط و یا مناطق لختی ها به نمایش گذارد قابل قبول بوده و نمی توان آن را امری ناخوشایند دانست چرا که برای این اماکن این امر پذیرفته شده است و حتی اگر این کار را در مجامع یا نشست های دوستانه و حتی در جمع های خصوصی در حضور زنانی که افراد آن آمادگی پذیرش این رفتار او را دارند باز جای سرزنش و نکوهش او نیست چرا که او با احترام و پذیرش آنها این نیاز روحی اش را برآورده کرده است.
حال توصیه عملی من اینست که با دوست پسرت در این رابطه راحت صحبت کنی و از او بخواهی که این نیاز آلت نمائی یا نمایش کیر خودش را به جنس های مخالف با آگاهی و احترام به دیگران و بدون صدمه به احساس شرم و خجالت آنها پیش ببرد و برای جلوگیری از هر پیامد منفی هم قبل از این کار با حاضران در جمع صحبت کند و پیش از برهنه و عریان شدن از آنها اجازه بگیرد یا حداقل ابراز کند که چنانچه کسی مایل نباشد از آن محیط یا جمع خارج شود. پس در صورت احترام به اطرافیان و احساسات آنها نیازی به درمان این فرد نیست و رفتارهای او ناهنجاری محسوب نمی شود.
اقدام عملی دیگری که می تواند برای دوست پسرت کمک کننده باشد گرفتن فیلم و عکس در حین آلت نمائی اوست که بعد از این کار او با تماشای فیلم خود بتواند به عنوان یک شخص سوم ناظر عملکرد و رفتارهای خود باشد که قطعا در ارزیابی بهتر او از خودش و بازتابهای اطرافیانش موثر خواهد بود.

زیبا ناوک 3.10.2013