همه کلمات در هر زبانی تاریخی دارند که صاحب نظران در باره آنها بهتر می توانند سخن گویند ولی آیا تا به حال هیچ گاه به این دو کلمه بسیار شبیه به هم خود و خدا فکر کرده اید؟
خوب، حالا توجه شما را به کلمه دیگری در کنار اینها و بهتر در وسط آنها جلب می کنم.
خود، خودها، خــدا حالا اگر با هم تکرار کنیم خود خود خود خود خوداااا
می بینید که خدا ممزوجی از هر دو و حاصل ازدواج خود با خودها است که در سیر این روند مصطلح به خدا شده است.
با کمی تامل می بینید که علما و عرفای ما نیز در گذشته آگاهانه کلمه خدا را در جایگاه سمبل آرزوهای انسانها انتخاب و معرفی کرده اند.
و چه زیباست که خودی به خودها و نهایتا به خدا برسد که ممزوج در هم، در یک ارتباطی ارگانیک و دینامیک، در حرکتی زیبا دیگر فاصله ای بین خود و خودها حس نخواهد کرد،
و آه، آه، آه که این نقطه تعالی و اوج وجود است و تحقق وحدت وجود!
چشیدن قطراتی از چشمه شیرین این حقیقت آنقدر لذت بخش است که گاه حتی از نوشتن این کلمات ترس دل انگیز بروز بیماری مانی ام را و فرو رفتن در ترانس ها و حالات خلسه آن را پیدا می کنم!
پس آن خدای تنها و تنها مانده خود را در ماورا و دنیای مجازی و از آن آسمانها به پائین بخوانیدش! به دنیای واقعی زندگی تان و در ارتباط تنگاتنگ با تمامی موجودات.
که اگر چنین کنید ابتدا او را در خود خواهید یافت و تا کسی خودپرست نشود محال ممکن خواهد بود که خودهاپرست و سپس خداپرست شود.
پس به امید خودپرستی همه ما خودها وسپس خدا شدن
1387.8.1 زیبا ناوک
0 دیدگاه:
Post a Comment