ایشون در آزمایشهاشون دو لیوان همشکل رو از یه مقدار و یه جنس آب پر میکنن. بعد روی دو برچسب، کلمه یا عبارتی که دارای بار معنایی هستن (یکی مثبت و دیگری منفی) رو روی هر کدوم از لیوانها مینویسن و بعد از مولوکولهای آب هردو لیوان با میکروسکوپ های حرفه ای عکس میگیرن.

این دو عکس، مولوکولهای آب از دو لیوان رو نشون میده. روی لیوان عکس سمت راست برچسبی چسبوندن که روش نوشته بود: "شادمانی!". اما روی برچسب عکس سمت چپی نوشته شده بود: "آدولف هیتلر". زیبایی عکس راست و چندش بودن عکس سمت چپ کاملاً خودش گویای همه چیزه.

اما ایشون در تحقیقاتشون یه عامل مهم رو نادیده گرفته ن و اون همون تاثیر افکار ماست. جناب ایموتو فکر میکنن که مولوکلهای آب در برابر واژه هایی که روی برچسب نوشته شدن عکس العمل نشون دادن. در حالی که مولوکولها که کلاس اکابر نرفتن و الفبا نمیدونن. پس چه چیز سبب این تغییر حالت شده؟

در واقع مولوکولهای آب درسته که به وجود اون برچسب عکس العمل نشون میدن اما حقیقت اینه که عامل اصلی این تغییر شکل تشعشعات ماست که عبارت روی برچسب رو میدونیم و ناخودآگاه تشعشعاتی همسو با اون عبارت تولید میکنیم. حالا یه دو دو تا چهار تا بکنین و ببینید که اگه یه برچسبی روی یه لیوان که روش نوشته بودن "آدولف هیتلر"، سبب شد چنان تشعشعاتی از خودمون صادر بکنیم و یه مولوکول آبو بیرون از بدن به اون حال و روز در بیاریم، افکار مدام منفی روزانه که همیشه داریم چه بر سر بدنمون میاره که 66 تا 85% آبه؟! مطمئناً کسی که افکار دائما منفی داره، خیلی شانس بیاره و سرطان نگیره، افسردگی حتما رو شاخشه!      

م - خ