گریه کردن و اشک ریختن از زیباترین حالات انسانی هستند که نه تنها مانع گشایش عقده های درونی انسان می شوند بلکه انسان بعد از این حالت نشاط و شادابی و طراوت خاصی می یابد.

بر همین مبناست که زیارت گاه ها و معابد رسما و عرفاً جایگاه هایی برای ابراز این احساسات طبیعی انسانها شده اند.

اما چه زیباتر و معقول تر است که انسان ها بتوانند همیشه و هر جایی که دوست دارند این حالات و احساسات خود را نشان دهند نه الزاماً در مساجد و معابد و زیارت گاه ها.

پس بدون ترس و واهمه از این حالات، بی مزاحمت بگذارید نزدیکان و اطرافیانتان به راحتی اشک بریزند و گریه کنند و بعد از دقایق و ساعاتی که آنها آرام گرفتند در صورت مایل شان جویای علل و انگیزه های احساسات رقیق آنها شوید.

‏15‏.04‏.07