متاسفانه در کشورهای جهان سوم مانند ایران و افغانستان و کشورهای عربی به علت فقر فرهنگی ما شاهد موارد بسیار دردناک و پرعوارض جسمی و روحی در استفاده از وسایلی در بیمارستان ها و مراکز مختلف بوده ایم که به هیچ وجه مناسب این تحریکات جنسی نبوده و نیستند و زنان و مردان بسیاری بودند که برای خودارضائی یا هر نوع تحریک جنسی دیگر از میوه های مختلف مانند خیار یا موز، هویج یا از وسایلی مانند چوب های خشن پر از تراشه های ریز یا فلزات زنگ زده و یا میله های بلند و امثالهم استفاده کرده اند که بدنبال آن متحمل عارضه های بسیار بسیار دردناک و ناراحت کننده ای شده اند که علاوه بر عارضه های وحشتناک جسمی، شاهد عارضه های بسیار سخت التیام پذیر روحی این افراد بودیم و هستیم.

همه اینها متاسفانه ناشی از تابو بودن مسائل جنسی و گناه خواندنشان و عدم گفتگوی صحیح و روشنگری درست برای این نیازهای طبیعی انسانها در جامعه ما می باشد.

بر طبق یک همه پرسی از طرف مجله اشپیگل Spiegelدر آلمان

60% از جوانان 12-19 سال می دانستند که دیلدو برای چه کاری است

و زیر 12 سال 37% از دختران و 52% پسران می دانستند که دیلدو برای چه مصرفی است.

در حالی که حتی در بزرگسالان ما بندرت کسانی بودند که از دیلدو و کاربرد آن اطلاعی داشتند و حتی این مفهوم دیلدو برایشان کاملا بیگانه بود حتی برای کسانی که مدتها یا در اروپا و آمریکا بودند و یا به این کشورها مسافرت داشته اند.

همین آمارها نشان دهنده تفاوت بارز فرهنگی ما با این کشورهاست که امیدست روشنفکران و پیشتازان فکری ما در روشنگری و بالا بردن این فرهنگ ها نقش موثری داشته باشند.

زیبا ناوک 16.8.2012